Pietepeutertjes

Het vroege voorjaar is nog overzichtelijk als het gaat om bloeiende planten in de duinen. Het is nu vooral de tijd voor winterannuellen. Dit is een groep van éénjarige plantjes nu tot volle wasdom zijn gekomen en die over een paar maanden weer verdwenen lijken. Op een paar centimeter boven de grond kan het hier al gauw zo’n 60 graden celsius worden op een gemiddelde zuidhelling met lage vegetatie. Je moet dan wel van bijzonder goede huize komen om dit te overleven. Je komt vetplantjes tegen, of planten met sterk behaarde bladeren: alles om verdroging proberen te voorkomen. Winterannuellen hebben een andere truc in hun arsenaal. Nog voor de zomer is aangebroken hebben ze zaad gezet en gaan de plantjes dood. De zaden overzomeren en ontkiemen in het winterhalfjaar. De meest algemene soort is de Kleine Veldkers, gevolgd door de Vroegeling. Beide soorten hebben piepkleine witte bloemen, maar door hun massaliteit vallen ze toch op. Ze behoren tot de familie van de kruisbloemigen, waartoe bijvoorbeeld ook de Pinksterbloem toe hoort. De vruchten van in deze familie heten hauwen en zijn langwerpig. Soms zijn ze meer gedrongen en worden ze hauwtjes genoemd. De foto hieronder is van een beroerde kwaliteit, maar je ziet rechts een Kleine Veldkers met hauwen die als bruine sprietjes omhoog steken, en links zie je de kleinere Vroegeling, met hauwtjes die doen denken aan een Judaspenning (ook al een kruisbloemige).

Links een Vroegeling, rechts een Kleine Veldkers

Verder valt op dat de Vroegeling alleen een rozetje van behaarde blaadjes op de grond heeft, terwijl de Kleine Veldkers veervormig gedeelde blaadjes langs de stengel heeft staan. Hieronder zie je nog twee vroegelingen, nauwelijks groter dan het omringende mos.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!